วันที่ 14 ธ.ค. 49 ผมได้รับการติดต่อจากทางบริษัท แห่งหนึ่ง เพื่อสอบถามถึงความพร้อมที่จะร่วมงานกัน ตอนนั้นผมตอบ "ตกลง"
นั่นก็เท่ากับว่า "อาชีพบุคลากรทางการศึกษา" หรืออาชีพ "อาจารย์" ก็จะสิ้นสุดลงเช่นกัน

อาชีพที่ผมทำมานาน ทำมาตั้งแต่เรียนจบ เป็น"อาชีพที่ผมรัก" ผมสนุกกับมัน ผมมีความรู้สึกดี ๆ กับอาชีพนี้

แล้ว " ทำใมผมถึงจะเลิกทำ" นี่อาจเป็นหนึ่งคำถามที่ผมมักจะได้เจอ

พอบอกว่าผมเป็นอาจารย์ หลาย ๆ คนจะมองว่า เป็นอาชีพที่ดี มีเกรียติ ใช่ครับ "มีเกรียติ แต่ไม่มีกิน"

คุณเชื่อหรือเปล่าว่า ผมทำงานมาสองปี ได้เงินเดือนขึ้นเมื่อเมษานี้ 400 บาท และเงินเดือนประจำ 7,260 บาท
ไม่ผิดหรอกครับ ผมไม่ได้เขียนตกหล่นแต่ประการใด และนอกเหนือจากนั้น ผมไม่ได้อะไรเลย ไม่มีสวัสดิการใด ๆ ให้
เจ็บไข้ได้ป่วยเบิกไม่ได้ เหตุผลก็เพราะ "ผมไม่มีประกันสังคม" หลาย ๆ คนที่ทำงานแล้วอาจสงสัยว่าทำใมมันถึงไม่มี
ที่ไม่มีเพราะกฎหมายประกันสังคม ไม่ได้คุ้มครอง ครู และครูใหญ่โรงเรียนเอกชนครับ แต่ผมต้องส่งเงินเข้า สช.
(สำนักงานการศึกษาโรงเรียนเอกชน) แทน สำนักงานประกันสังคม แต่ผมไม่ได้ส่งเพราะผมไม่ได้บรรจุ ผมเคยถามเหตุผล
เขาตอบว่า "ยังไม่มีนโยบายบรรจุ"

ทำงานมาหลายปี ก็ได้แค่ค่าแรงขั้นต่ำ และปราศจากสวัสดิการใด ๆ ทั้งสิ้น เชื่อใหมอุปกรณ์การเรียนการสอนต่าง ๆ บางอย่างผมต้องซื้อเอง

พออ่านมาถึงตรงนี้(ถ้าอ่านนะ) หลาย ๆ คนคงบอกว่าผม "เห็นแก่ตัว" เพราะเคยมีคนว่าผมใน บล็อกคุณ  โก๊ะ ว่าผมเห็นแก่ตัว เมื่อจะทำอาชีพนี้จะมาโอดครวญเอาอะไร ต้องเตรียมพร้อม และยอมรับ ในฐานะเรือจ้างที่ดี ............................. แล้วคุณจนเท่าผมใหมละ

คุณอยากนั่งเรือยอร์ช คุณก็ต้องหาเรือยอร์ชสิครับ เรือโทรม ๆ ลำนี้มันขาดการดูแลมาสองปีเต็ม ๆ แล้ว การที่มันจะขอปลดระวางตัวเองมันผิดด้วยหรือ

คุณเชื่อหรือเปล่า ไม่มีใครเจ็บปวดไปกว่าผมอีกแล้ว ผมต้องละทิ้งอาชีพที่รักมากๆ ไป อาชีพที่เคยคิดว่า จะทำไปจนตาย
ต้องทิ้งลูกศิษย์ลูกหาที่รัก ทิ้งกระดานดำ ทิ้งตำรา ................. จากที่เคยอยู่กับคนเยอะแยะ เคยพูดคุยหยอกล้อ เคยสนุกสนาน
ต่อนี้ไปมันจะเป็นแค่ความทรงจำที่ผ่านไป.................... ผมร้องให้................. แต่ผมต้องเห็นแก่ตัวบ้าง ไม่อย่างนั้นผมก็ไม่รอด
ที่ ๆ ผมอยู่ตรงนี้ มันเหมาะกับคนที่มีพร้อมแล้ว หรือไม่มีความจำเป็นต้องเพิ่มเติมอะไรแต่ผมไม่............. ผมเป็นลูกคนโต ผมมีพ่อ แม่ และน้องๆ
"ผมต้องการเงิน" จากเอนทรี่ก่อนผมเคยเล่าให้ฟังว่าพ่อเข้าโรงเพยาบาล 2 ครั้งใน 1 สัปดาห์ นอน 3 คืน 5 วัน หมดไปเกือบ 3 หมื่น .......
แล้วผมไม่มีสวัสดิการใด ๆ มารองรับ ถ้าเป็นผมละ.................. ผมเคยเปรย ๆ ไว้กับแม่ "ถ้าเป็นผมนะ ช่วยเหวี่ยงลงจากหน้าต่างเลยละกัน เพราะไม่รู้จะมีเงินจ่ายหรือเปล่า"

......................... ผมจะกลับมาสอนอีก.......... เมื่อผมพร้อม........................................ หรือมีสถาบันที่เห็นคุณค่าของคำว่า "บุคลากรทางการศึกษา" มากกว่าที่นี่

แล้วนี่ยังจะถูกบังคับให้ไปเรียนเพิ่มเติมอีก.......... ถ้าไม่เรียนก็จะไม่ได้สอน.......... เงินเดือนเท่าไหปลาร้ามด ยังจะมาอะไรอีก......
แล้วคุณเชื่อหรือเปล่า .......... รายได้รวมผมน้อยที่สุดในเหมวด............ ขนาดเด็กใหม่มาทีหลังยังเขียนแผนการสอนไม่เป็นยังได้มากกว่าผมอีก....
ขอโทษครับ ที่ ผมเห็นแก่ตัว แล้วคุณละ เสียใจหรือเปล่า ที่ได้รู้จักคนเห็นแก่ตัวอย่างผม ????

วันที่ 22 ธ.ค. ผมจะเซ็นต์สัญญา แล้วเริ่มงานวันที่ 25 นี้
ทดลองงาน 119 วัน ช่วงลองงาน ได้เงินเดือนประมาณ 8,500 (ยังไม่รวมโอที ที่ต้องทำทุกวัน ไปจนถึงมีนาปีหน้า เห็นว่าเพิ่มให้ 40 เปอร์เซ็นต์ของเงินเดือน ก็ตกประมาณ 12,000 บาท)หลังผ่าน 119 วัน จะอัพเงินเดือนให้เกินหมื่นบาท มีประกันสังคม ประกันชีวิต บ้านฟรี ชุดฟรี ข้าวฟรี เสียอย่างเดียวค่าน้ำค่าไฟ
สำหรับคนเห็นแก่ตัวคนหนึ่ง อาจไม่มาก แต่ก็ดีกว่าที่เก่า

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ขออนุญาตตอบคำถามแบบรวม ๆ เลยก็แล้วกันนะครับ ช่วงนี้กำลัง สะสางงานเก่า แล้วก็เตรียมตัวย้ายบ้านครับ อาจไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนพี่น้องเท่าไร

- สำหรับทุก ๆ ท่านที่ถามว่า เป็นงานอะไร และก็งานอาจารย์นี่ไม่ใช่งานประจำเหรอ คราวที่แล้วอัพสั้นไปนิดนึง
= งานประจำตอนนี้ก็อาจารย์โรงเรียนเอกชนครับ สอนคอมพิวเตอร์ระดับ ปวช ปวส. แต่ตอนนี้กำลังเห็นแก่ตัว ทิ้งสถาบัน ทิ้งเด็ก ๆ ไปเป็นโปรแกรมเมอร์ครับ

- อ. kusayoshi
= ใช่ครับอันนั้นแหละ แต่ วุติ ผมมันไม่ตรงเขาเลยไม่ได้ให้ตามที่ได้เลยเล่าให้ฟังเมื่อคราวที่แล้ว ทิ้งงานนี้ไปก็เศร้าเหมือนกัน ยิ่งอ่านเอนทรี่ นินทาศิษย์ของอาจารย์ ผมรู้สึกหวิว ๆ เลยแหละครับ ส่วนรูปวาดในเอนทรี่ กีฬาสี นี่ผมส่องกระจกวาดนะครับ

- คุณ alreadyexist และท่านอื่น ๆ ที่เป็นกำลังใจให้มาตลอด
= ขอบคุณมากครับ

- คุณ yada
= เรียกอะไรก็ได้ครับ เอาเป็นว่าไม่เรียกลุงก็ขอบคุณมากแล้วครับ
และอีกหลาย ๆ ท่านที่ไม่ได้กล่าวถึง ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจากใจเลยทีเดียว ไม่เคยคิดว่าจะได้รับการต้อนรับล้นหลามขนาดนี้เลย ขอบคุณครับ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

วันที่ 23 นี้ก็จะย้ายเข้าบ้านแล้วครับ.......... บรรยากาศดีมากเลย ด้านหลังติดภูเขา มีวัดป่าด้วย......... ทุ่งนา ป่าอ้อย ไร่มันสำปะหลัง ผมก็เลยคิดว่าจะทำอาชีพเสริม









--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตอนนี้ก็ร่ำลาลูกศิษย์ลูกหาอันเป็นที่รักยิ่งไปเรียบร้อยแล้ว อาทิตย์หน้าก็สอบกลางภาค ทางสถาบันมีเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ในการหาคนแทนผม (ดูเหมือนจะได้แล้วด้วย อ่าาาาาาาาานะ ผมยังไม่ได้ยื่นใบลาออกเลย) ก็มีคำซึ้ง ๆ กันหลายคำอยู่
ส่วนใหญ่ก็ประมาณว่าอย่าไปเลย อยู่ด้วยกันให้ก่อน หรือรอไปพร้อมกัน อีกเทอมเดียว มีคน ร้องให้ด้วย

เฮ้ย........... ชั้นไม่ได้ไปตายนะเฟ้ย

อากาศเย็นมากแล้ว รักษาสุขภาพนะครับพี่น้อง
~the xnux~

Comment

Comment:

Tweet

สู้ๆ ฉลามบุก คนสู้ชีวิต ลูกผู้ชายตัวจิง กระทิงแดง
ตกลงจะเอายี่ห้อไหนกันแน่หว่า

#16 By Pingjian-Z on 2007-02-05 22:47

อย่าใช้คำว่าเห็นแก่ตัวเลยนะคะ ในเมื่อคนเห็นแก่ตัวคนนี้กลับมีสำนึกยิ่งใหญ่จนตัวเองเจ็บจนต้องมาระบายไว้ที่นี่ ตัวเป็นอะไรแต่ใจและจิตวิญญาณเรายังเป็นครู วันนึงถ้าเราพร้อมก็กลับมาได้ค่ะ คนเรามันต้องมีทั้งอุดมการและมีชีวิตเพื่อตัวเราเองด้วย

#15 By NuNual on 2007-01-13 02:45

ไม่เคยคิดว่าอาจารย์นุเห็นแก่ตัวเลย ปมรักอาจารย์ครับ คิดถึงวันเก่าๆที่อาจารย์สอน ศุภชาติ

#14 By (203.155.7.1 /192.168.1.125) on 2007-01-09 13:05

คิดถึงอาจารย์นุจังจากศุภชาติ ท้าวจัตุรัส ปวส 2/11 เลขที่23

#13 By (203.155.7.1 /192.168.1.125) on 2007-01-09 12:56

ขอให้โชคดี คัปทุกท่าน...
*ระวัง!! หมดอายุ!!....(อ่ะนะยังไม่เลิกอีก -_-)*

#12 By MONKIJI321 on 2006-12-20 10:49

ระวัง!! หมดอายุ!!....
อ่ะเกี่ยวไหมเนี้ย...555

คนเรามันต้องเดินต่อไปคัป ลองแล้วทำแล้วเรียนรู้ด้วยตัวเองแล้ว...ตัดสินใจตรองดูแล้ว... แล้วเดินต่อไปคัป...

เพื่อนผมหลายคนก็ประสปปัญหานี้เหมือนกันคัป(เป็นครู ที่ไม่มีบรรจุ มันก็พนักงานลูกจ้างธรรมดานี่เอง -_-") คาดว่าเร็วๆนี้คงต้องพุ่งออกเหมือนกันคัป ก่อนที่มันจะขาดสารอาหารตายกัน -_-" .... ฟังดูแล้วอาชีพแม่พิมพ์พ่อพิมพ์ ของชาติมันดูเศร้าๆยังงัยก็ไม่รู้แฮะ...
*มีแต่พวกที่ได้เป็น อ.มหาลัยฯ อ่ะที่สำบายสาาาบายอ่ะ...อิจฉาเพื่อน โว้ยยย...*

ปล(ส่วนตัวนิดนะคัป).ท่านน้อง GuGGGar คัป...ตัดสินใจเมื่อไหร่บอกกันก่อนด้วยเด้อ...จะได้ไปด้วย 555
เอ้ย!! ม่ายช่าย จะได้ทำใจคัป (T-T)...เหอๆๆๆ
(อ่ะนะ ไม่มีการจากลาใดที่ไม่เสียใจ และ ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่เลิกลา...)

#11 By MONKIJI321 on 2006-12-20 10:45

คำพูดดีๆที่อยากพูด คอมเม้นก่อนหน้านี้เค้าพูดไปแทนแล้วล่ะครับ อิอิอิ ..เอาเป็นว่าผมอยู่ข้างเดียวกะอาจารย์ละกันนะครับ
กะลังสงสัยว่าอีกไม่นานผมก็จะต้องตัดสินใจอะไรบางอย่างเหมือน'จารย์เลยครับ..

#10 By GuGGGar on 2006-12-20 00:39

อ้ากกกกโทษทีครับพิมพ์ จู่ๆเป็นจู๋ๆโทษทีครับโทษทีแหะๆ

#9 By Baramath on 2006-12-19 21:50

ไม่เห็นจะต้องเสียใจเลยที่จู๋ๆเขามาเจอกับบลอคของพี่อ่ะในเมื่อพี่มีโอกาสก็ควรจะคว้าไม่ใช่เหรอครับ...ไม่เห็นแปลกผมเชื่อได้ว่ามนุษย์เกือบ80%ก็คงจะทำแบบเดียวกันกับพี่อ่ะครับ
สู้ๆนะครับพี่ ใจพร้อมกายพร้อมโลมาบุก!!!!!

#8 By Baramath on 2006-12-19 21:49

Freedom Life ครับจารย์..
..ไม่ต้องระวังหมดอายุแล้ว

#7 By Already Exist™ on 2006-12-19 21:48

อ้ะ...เรื่องแบบนี้มันก็ดูได้หลายแง่ แต่ถ้าตัวเราคิดยังไง ก็เอาแบบที่เราคิดแหละนะคะ ชีวิตเราขึ้นอยู่กับตัวเองนี่นา

เราก็พอเข้าใจเรื่องการรักงานที่ทำจนไม่อยากไปจากมัน แต่ถ้ามันจำเป็นก้ไปดีกว่านะคะ
ถ้าอยากร้องก็ร้องไปเถอะค่ะ สบายใจกว่า
เป็นโปรแกรมเมอร์ก็ดีนี่นา เราอยากเป็น แต่ความฝันยังห่างไกล ต้องพยายามกันหน่อย

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ขอให้โชคดีในการทำงานค่ะ^ ^

#6 By ※ BrightSM ※ on 2006-12-19 21:39

ยังไงคนเราก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีกว่าอยู่แล้ว
ความรักในงาน กับ ความไม่มีจะกิน
ก็ต้องเลือกเอาเนอะ
ยังไงก็เปนสิทธิของคุนอยู่แล้ว
สู้ๆเน้อ
คนเราทุกคนย่อมมีสิทธิ์ที่จะเลือกทางที่ดีที่สุดกับตัวเองค่ะ เพราะยังไงคนที่ต้องทนอยู่กับเส้นทางนั้น คือเราเอง คนอื่นไม่ได้มาเจอเหมือนเรา
ยังไงก็พยายามเข้านะคะ ชีวิตยังมีอะไรอีกเยอะค่ะ
เราเองก็เคยเลิกจากการเป็นครู มาเหมือนกัน เหตุผลเพราะมีงานที่อยากทำมากกว่านั้นค่ะ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบงานสอนนะคะ พวกเด็กๆเองก็น่ารัก...น่าหยิก...น่าตบ...น่าตื้บมาก...
แต่ตอนนี้ งานสอนเป็นแค่งานเสริมของเราค่ะ (ถ้าขี้เกียจมากก็เว้นๆไปบ้าง อิอิ )

....สู้ต่อไปเน้อ ขอให้มีความสุขกับทางเดินใหม่ๆค่า
รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันนะคะ
งวดนี้ออกอะไรครับ!!!!

เอ้ย ไม่ใช่ = ="
ทางเดินของพี่ถ้าพี่ตัดสินใจไปแล้วก็ขอให้มีความสุขกับงานครับ > <)//
(ผมเรียกพี่ไม่เป็นไรใช่มั้ย =[]=??)

#3 By KIPPE @ ภัทร on 2006-12-19 20:15

จารยยยย์ อย่าไปเล้ยยยยยยยย~ฮือออออ

=A=''อะไรของเป็ดเนี่ย...
ว่าแต่...ใบ้หวย ทำสเน่ห์...
มันช่างเป็นอาชีพเสริมที่สุดยอดจริงๆเลย!

#2 By Bloodstones on 2006-12-19 19:54

เพราะงี้แหละ หลายคนจึงต้องทิ้งความฝันไป สู่โลกแห่งความจริงอันแสนโหดร้าย
จะมีสักกี่คนที่สามารถทำในสิ่งที่ตัวเองฝันได้จวบจนสิ้นอายุขัยนะ
จะมีสักกี่คนที่ยอมตายเพื่ออุดมการณ์
จะมีสักกี่คนที่ยอมสละชีวิตส่วนตนเพื่อส่วนรวม
คำตอบอยู่ในใจคุณแล้ว
อากาศเย็นอาบน้ำหนาวตายเลย บรึยๆ

#1 By *** on 2006-12-19 19:47