.......กลับมาแล้วครับ หลังจากหายหัวไปนานเลยทีเดียว เอนทรี่สุดท้ายที่อัพไว้ก็วันที่ 24 ธันวาคม ปีที่แล้ว รวม ๆ ก็ สิบกว่าวัน นับเป็นการหายตัวไปจาก exteen นานที่สุดเท่าที่เคยหายไปแล้วแหละ
....... จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้หายไปใหนหรอกครับ ก็อยู่แถว ๆ นี้แหละ บางคนอาจคิดว่าผมไปทำงานชายแดน แล้วอาจไม่มีอินเตอร์เน็ตใช้ +555 มีครับ เป็นอินเตอร์เน็ตดาวเทียม ip star เขาก็ต่อให้ใช้นั่นแหละ แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้ใช้เท่าไร เพราะงานมันเยอะมาก ถ้าเข้ามาใช้ก็ใช้อย่างมากก็ google หาโค๊ดโปรแกรมซะส่วนใหญ่
....... หวังว่าพี่ ๆ น้อง ๆ คงสบายดีนะครับ ปีใหม่ ก็คงมีอะไรดีๆ เข้ามาในชีวิตมากขึ้นนะครับ ขอให้ทุก ๆ ท่านมีความสุขเยอะ ๆ ยิ่ง ๆ ขึ้นไปนะครับ


....... หลังจากเปลี่ยนงานใหม่ ออกจากการเป็นบุคลากรทางการศึกษา มาเป็นโปรแกรมเมอร์ต๊อกต๋อย อะไรหลาย ๆ อย่างมันเปลี่ยนไปเยอะ ปรับตัวลำบากมาก เคยอยู่กับตำรา ลูกศิษย์ กระดานดำ ก็มานั่งจับเจ่าอยู่กับเครื่องคอมแทน... สารภาพว่าเหนื่อย และท้อมาก ๆ เลย ตอนนี้ได้รับโปรเจคมาตัวหนึง ให้เวลา 15 วัน อีกไม่กี่วันก็จะครบแล้ว เพิ่งทำได้ 80 % คาดว่าคงจะเสร็จ(มั้ง) ผมทำคนเดียว ไม่มีคนช่วย ไม่มีคนเทรน มั่วเอาสุด ๆ

....... ไม่นึกว่าจะเหนื่อยได้ขนาดนี้ แต่ก็ยังดี ที่มีลูกศิษย์ ลูกหา โทรมาหาบ้าง ก็พอได้ใจชื้นขึ้นมานิดหน่อย ... พอได้หายเหนื่อย ..... แต่ก็อย่างว่าแหละ เมื่อตัดสินใจออกมาแล้ว ก็ต้องทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ต้องหาเวลาพักเหนื่อยหน่อยแล้วมั้ง


<<<<< ชาร์ทไฟ >>>>>

มีนักคิดคนนึง ชาว neetxe ได้กล่าวไว้ว่า "จงจำไว้ว่าเดินทางพันลี้ ย่อมเริ่มที่ก้าวแรก และก้าวแรกมันเป็นก้าวที่ยากลำบากที่สุด ส่วนก้าวสุดท้ายอาจไม่รู้ตัวว่าถึงจุดหมายปลายทางแล้ว" +5555

....... แต่ว่าอะไรก็เปลี่ยนไปเยอะ ... เยอะจริง ๆ เกือบ ๆ ทุกอย่างเลยทีเดียว จากเดิมที่เคยอยู่บ้าน ไม่เคยต้องออกมาใช้ชีวิตคนเดียว ก็ได้มีโอกาสได้ใช้ชีวิตลำพัง นับว่าการออกมาผจญโลกในครั้งนี้ ........... สนุกสนาน ยิ่งนัก .....

สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากการเป็นโปรแกรมเมอร์มีหลายอย่าง เช่น
1. อาหารประเภทที่ทำจากกะทิควรกินให้หมดโดยเร็วเพราะมันจะบูด .......
>>>> เฮ้อ..... ซื้อมามันก็เสียดาย แต่ซื้อมาเยอะไปหน่อย ก็เลยต้องยัดเข้าไปให้หมด ผลเหรอครับ ..... ปวดท้องแทบตาย T_T
2. ขับมอร์เตอร์ไซด์ต้องใส่หมวกกันน็อก
>>>> ไม่ใส่นี่หัวแดงเลยครับ แบบว่าถนน มันแย่มาก ๆ ก็ลาดยางนะ แต่ขอบถนนมันยังเป็นลูกรังอยู่ แล้วถนนก็แคบ วิ่งสวนกันต้องวิ่งไหล่ทาง ฝุ่นงี้.... แดงเชียว
3. มาม่า ไม่ควรซื้อไปเยอะ เพราะกินนาน ๆ มันเบื่อ ถึงจะซื้อมาหลายรส หลายยี่ห้อก็เหอะ
4. ขนมปังเป็นแพ็ค ควรดูวันหมดอายุด้วย
>>>> ไม่ได้ดูตอนซื้อ พอเอามาถึงบ้าน อ้าว... หมดอายุพรุ่งนี้นี่หว่า ..... เซ็งเลย... ต้องเขมือบมันเข้าไปให้หมด ทรมานมากครับ
5. เวลาต้องการจะซื้ออะไรให้จดไว้ แล้วจะได้ไปซื้อทีเดียว
>>>> ก็ระยะทางมันห่างตั้ง 15 กิโล ไปกลับนี่ก็เหนื่อยแล้ว
6. ถึงเวลากินก็กินซะ ไม่งั้นจะหิว
7. ถ้าอิ่มแล้วก็หยุดกิน ไม่งั้นจะปวดท้อง (แถมอาจมีง่วงด้วย)
8. ท่องประโยคเหล่านี้ให้ขึ้นใจ ครับ, ได้ครับ, จะจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ, ตกลงครับ
9. ห้ามพูดประโยคเหล่านี้ เดี๋ยวครับ, ไม่ได้ครับ , ไม่ทราบครับ, ไม่มีเวลาครับ, เหนื่อยครับ, ง่วงครับ , หิวครับ ฯลฯ
10.ถ้าง่วงแล้วต้องรีบนอน .... เดี๋ยวไปทำงานแล้วจะง่วง


+55555


จากเดิมที่ใส่เชิต ผูกไทค์ ไปทำงาน ก็เปลี่ยนเป็นเสื้อคอโปโล กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ ง่วนอยู่กับหน้าจอ กับโปรแกรมต่าง ๆ จนแทบไม่เหลือสถาพเดิม ๆ ให้ได้เห็น กลับบ้านเมื่อวันที่ 6 แม่ถามว่า "มันลำบากมากเลยเหรอที่โน่น.... ไปแค่อาทิตย์เดียวโทรมกลับมาเชียว แถมผอมลงไปมาก" +555

จะไม่ให้โทรม ให้ผอมได้ไง
ตั้งแต่วันที่25 - 31 ธันวาคมเข้างาน บ่ายสาม ออกตีสาม
ตั้งแต่วันที่ 1 - 15 มกราคม เข้า หกโมงเย็น ออกหกโมงเช้า
งง กับการใช้ชีวิตอยู่พักใหญ่ ไม่รู้ต้องกินตอนใหน นอนตอนใหน บางวันผมกินข้าวเย็นมื้อเดียว





รูป befor (หลัง) กับ after (หน้า) อย่าเพิ่งหมั่นใส้สิ .............. กำลังเครียด ๆ ขอสักหน่อยก็แล้วกัน ป๊อง!!!!!!! คืนร่างเดิม

อิอิอิ...... ก่อนหน้านี้ง่วนกับโปรเจค แทบไม่มีเวลาทำอะไรเลย ตอนนี้งานเดินหน้าไปเยอะ คาดว่าน่าจะเสร็จในอาทิตย์นี้....... เหนื่อยจัง กับบ้านไปพักสักหน่อยดีกว่ามั้งเรา.....
ตอนนี้ตีหนึ่ง 20 แล้ว อีก 5 ชั่วโมง...... อืม...... กลับไปทำงานต่อแล้วครับ ........